Een les van Polen aan Oekraïne

Geplaatst in: Blog | 0

Oekraïnse moeilijkheden? Voor de Polen hebben ze geen geheimen. Klinkt bekend, niet: een strategisch interessant land (voor de buurlanden dan) waar aan beide kanten aan getrokken wordt? Een interessante insteek alweer van Johan de Boose. Eén les heeft het de Polen jammer genoeg geleerd: “Russen versla je niet”. Want zij gaan altijd door tot het laatst: na de laatste mannen, volgen de laatste vrouwen en dan de laatste kinderen. De val van de Muur zorgde voor bevrijding, met dank ook aan Paus Karl Wojtyla, maar laten we het hebben over de Poolse taal: de vele sis-klank-nuances en het mooie ritme, de taaltrots die net als godsdienst bij elke Pool is ingebakken. Geniale auteurs als Adam Mickiewicz, Witold Gombrowicz die in zijn eeuwige zoektocht naar identiteit een klein detail zo kon uitvergroten dat het grotesk wordt (lees ‘Kosmos’) of Bruno Schultz en zijn ‘Kaneelwinkels’ waarin een in realiteit grauw, zielloos dorp (Johan de Boose was ter plaatse!) wordt omgetoverd tot een mythische wereld.

kaneelwinkelsLes petites histoires kleurden de les en wil ik u zeker niet onthouden.

Zoals hoe Witkacy zichzelf van een inkomen voorzag door mensen te portretteren zoals ze zelf wilden. Hij hield er een echte menukaart op na en noteerde daarnaast onderaan zijn schilderij onder invloed van welke drug of alcohol het schilderij tot stand. Hij hield wel van een ‘experiment’, laten we zeggen.

Czeslaw Milosz, een Poolse wereldburger of in zijn eigen woorden een ‘kromgegroeide tak’, slaagt erin door populariteit ‘untouchable’ te worden voor het regime. Wislawa Szymborska maakt het lijstje af als de ‘Mozart van de poëzie’ met als uitgangspunt de verwondering. Kunnen we mooier eindigen?

Volgen Caro Lemeire:

Laatste berichten van