Handleiding poëzie in weinig woorden

Geplaatst in: Blog | 0

Poëzie. Pure lyriek. Een monoloog in verzen. Maar… hoe begin je eraan? Hoe weet je wat de schrijver bedoelt? Zie je te veel in een tekst, of juist te weinig?

Carl De Strycker, Directeur van het Poëziecentrum, weet raad. Hij stelt ons ook gerust: ook hij leest niet gedicht na gedicht in de zetel. Hij zet zich aan tafel, met een potlood, en zoekt. Zoekt naar betekenissen in de structuur. Ontdekt een verhaal achter de tekst. Clustert woorden, heeft oog voor de opbouw, schikking, voor herhalingen.

Dit is hét moment voor het woord ‘warempel’. Want het werkt. We bespreken samen verschillende gedichten en zien het gebeuren. Na twee keer lezen, door na te denken over wie de personages zijn, welke de kernwoorden, te kijken naar opvallende klanken, herhalingen, tegenstellingen, afwijkingen of parallellen – dan is het er plots: we ‘zien’ het gedicht met zijn betekenis. ‘Vuurpeloton’ van Tom Lanoye, ‘Zelfportret…’ van Dirk Van Bastelaere, ‘Een vrouw I’ van Hugo Claus, ‘Fuga van de dood’ van Paul Celan. We kunnen het!poeziekrant

Is wat we zien nu exact wat de schrijver bedoelde? Dat zullen we nooit weten. Wat we wel zeker weten: elk gedicht is minutieus opgebouwd, met zorg en precisie. Eerst komt het erop aan die betekenis te achterhalen, daarna is ze helemaal van ons. Wij zijn klaar voor meer!

Volgen Caro Lemeire:

Laatste berichten van