Het tragische einde van de Russen

Geplaatst in: Blog | 0

Johan de Boose is een geboren verteller mét een passie: Oost-Europa. Geschiedenisles meets literatuur meets personal stories. Na 2 uur wilde iedereen alleen maar méér. Het ging van Ivan De Verschrikkelijke over Peter De Grote (die Sint-Petersburg liet bouwen als stad die ‘moet lijken op alle grote steden ter wereld maar waar geen enkele stad op mag lijken’) naar hoe Alexander Poesjkin van Russische sprookjes waarin elk personage zowel goed als slecht is uitgroeide tot de vader van de Russische literatuur. Met andere woorden: Rusland als land vol paradoxen. De relatief jonge literatuur, waarbij kleppers als Tolstoj en Dostojevski uiteraard niet kunnen ontbreken, kent nog veel meer talenten: Marina Tsvetajeva, Boris Pasternak, Joseph Brodsky. Ze werden ons één voor één toegelicht, met een voorgedragen gedicht of originele geluidsopname. Genieten!

dostojevski

De rode draad?

Wel, ik was getroffen bij het horen van de tragiek in de dood van al die auteurs. Poesjkin stierf in een duel met de aanstoker van roddels over de affaire van zijn vrouw, Tolstoj ondernam op 93 jaar een pelgrimstocht op blote voeten die hij (uiteraard?) niet overleefde, Dostojevski misstaat wat in het rijtje met een longbloeding en Tsvetajeva werd uitgespuwd door de massa en het regime omdat haar man een spion voor Stalin bleek en verhangt zichzelf. Johan de Boose slaagde erin ons te laten meevoelen met mythische auteurs die nooit meer ‘gewoon een bekende naam’ zullen zijn.

Volgen Caro Lemeire:
Laatste berichten van