Over feminisme en multiculturalisme

Geplaatst in: Blog | 0

Picture2

 

De tweede lezing in het programma wereldculturen ging deze week over feminisme en cultuur. Wat ik daarvan overhield was vooral een sterke dosis cultuurrelativisme. Hoofddoeken en boerka’s associëren we met onderdrukking van vrouwen. Vrouwenbesnijdenis vinden we kindermishandeling. Maar durven we ook -of is het überhaupt mogelijk- om onze eigen cultuur te analyseren vanuit een objectief en kritisch perspectief? Een vrouw betaalt bij de kapper voor dezelfde behandeling meer dan een man. Omdat ze vrouw is. De carrièreladder is nog steeds steiler voor een vrouw. De best betalende arbeidssectoren (chemie & informatica) worden gedomineerd door mannen. De loonkloof blijft reëel en vrouwen zijn nog steeds ondervertegenwoordigd in leidinggevende beroepen. Dan is er nog die druk om te voldoen aan het Westers schoonheidsideaal. Daarvoor hebben we chirurgische ingrepen die in het vrouwenlichaam knippen en plakken om de imperfecties, die objectief gezien nog steeds behoren tot de normale variatie, te corrigeren onder invloed van de media en het schoonheidsideaal. Zijn al deze zaken niet evenzeer een vorm van onderdrukking? Een die diep ingebakken zit in onze eigen cultuur en die we dan ook collectief aanvaarden en amper in vraag stellen. Na een historische en theoretische inleiding gaande van de metafysica van Aristoteles tot de genderongelijkheid in de Katholieke kerk en de drie feministische golven (in 1870, 1960 en 1990) liepen de gemoederen hoog op wanneer Katrien de Graeve, postdoctoraal onderzoeker aan het onderzoekscentrum cultuur & gender en tevens docente van de avond, de culturele praktijk van vrouwenbesnijdenis in Afrika vergeleek met genitale cosmetische ingrepen in het Westen. Ze verwees hierbij naar de NPO documentaire beperkt houdbaar waarin een heleboel vrouwen dergelijke ingreep ondergaan (http://www.beperkthoudbaar.info/docu/). Stof tot nadenken in elk geval…