Vier grote feministes, vier keer anders…

Geplaatst in: Blog | 0

Literatuur, politiek, de samenleving, het is soms nauw met elkaar verwant. Anneleen Masschelein (KULeuven) introduceert ons in de drie feministische golven en laat ook zien hoe het postfeminisme vandaag een belangrijke rol speelt. Wat ik jullie niet wil onthouden: vier grote feministes met een sterke visie.feminismVirginia Woolf bevestigt met haar aparte romans ook haar kijk op het vrouw-zijn: vrouwen zouden volgens haar op een heel eigen, vrouwelijke, manier moeten schrijven. Terwijl haar generatiegenoten de mond vol hebben van gelijke rechten, pleit zij dus net voor verschil. Om onze ogen te openen voor wat vrouwen te bieden hebben. (lees: ‘A room of one’s own’)

Simone de Beauvoir introduceert het idee van ‘gender’. Haar woorden ‘je wordt niet geboren als vrouw, je wordt het’ blijven nagalmen en benadrukken dat geslacht iets is wat cultureel wordt bepaald. Op haar eigen scherpe maar vaak pessimistische toon strijdt ze als pionier tegen de sociale onderdrukking. (lees: ‘Le deuxième sexe’)

Betty Friedan ziet het probleem bij de vrouwen zelf: zij blijven het beeld van ‘de vrouw’ bestendigen en komen zo terecht in een vicieuze cirkel. Bewustwording is de sleutel tot verandering: als vrouwen beseffen op welke manier de samenleving – en zijzelf – het beeld van ‘de vrouw’ opdringen, kunnen ze de illusie ook doorprikken. (lees: ‘The feminine mystique’)

Judith Butler heeft het over een ‘double entanglement’. Langs de ene kant spelen er neo-conservatieve krachten die het gezin, vrouwelijkheid of het huwelijk op een voetstuk plaatsen, terwijl langs de andere kant liberale krachten voor keuze en diversiteit pleiten. Zo wordt iets als het ‘homohuwelijk’ een dubbelzinnig concept, met de nadruk op diversiteit maar ook de nood aan een oude waarde zoals het huwelijk. Bevrijding onder het mom van commercie? (lees: ‘Gender trouble’)

Volgen Caro Lemeire:
Laatste berichten van